Boodschappen per maand: wat is normaal in 2026? Per persoon, stel en gezin

Neem een gezin van vijf met drie opgroeiende kinderen: gewoon eten, niks bijzonders, en toch €1.400 per maand. De Nibud-norm zegt voor dit gezin ongeveer €700, de praktijk ligt op het dubbele. Niet door verspilling, maar doordat opgroeiende kinderen nu eenmaal veel eten. Hieronder per huishouden wat normaal is, waarom het hoger ligt dan de norm, en wat drie echte huishoudens doen om het omlaag te krijgen.

Wat is een normaal boodschappenbedrag per huishouden?

Norm: Nibud-minimumbegroting voor voeding, juli 2025. Realistisch: een breder mandje inclusief drogist, bakker en tussendoor, gebaseerd op transactiedata van ABN AMRO en op de huishoudens die ik zelf heb doorgerekend. Indicatief, je eigen bedrag hangt af van winkelkeuze, leeftijd van de kinderen en regio. Zijn je kinderen een deel van de week bij de andere ouder, reken dan ongeveer 10 procent lager.

Dit bedrag krijgt pas echt betekenis naast een huishouden dat qua samenstelling en inkomen op het jouwe lijkt. Bij een gezin met twee inkomens en kinderen staat die volledige vergelijking, boodschappen incluis, in wat een gezin met twee inkomens per maand uitgeeft.

Waarom ligt het bijna altijd boven de norm?

Het Nibud-bedrag is een minimum voor voeding, letterlijk berekend op calorieën en voedingsstoffen. Het is niet wat een gemiddeld huishouden uitgeeft, maar wat je minimaal nodig hebt om gezond te eten. Wat er niet in zit: brood van de bakker, vlees van de slager, drogisterijproducten, schoollunches, tussendoortjes voor sport, koekjes voor een verjaardag. Die kosten zijn reëel en onvermijdelijk, maar staan niet in de basistabel.

Echte cijfers bevestigen dat. ABN AMRO analyseerde de betalingen van 150.000 huishoudens: het doorsnee huishouden gaf €585 per maand uit aan boodschappen, met een spreiding van €300 tot €785. Dat zijn geen inschattingen uit een enquête, maar echte transacties. Het CBS komt, omgerekend naar het prijspeil van 2025, zelfs op ongeveer €640. Allebei ruim boven de Nibud-minimumnorm.

De conclusie is simpel: de norm vertelt je wat een zuinig, gezond minimumpakket kost, de realiteit is een breder en duurder mandje. Boven de norm zitten is dus geen teken dat je iets fout doet, het is wat boodschappen in de praktijk kosten.

Waarom zijn pubers zo duur?

Dit is het punt dat bijna niemand je vertelt. Een kind van 12 eet in de praktijk bijna evenveel als een volwassene. Een gezin met drie kinderen van 8, 10 en 12 jaar heeft geen kinderkosten meer in de oude zin, het zijn drie bijna-volwassenen qua eetgedrag.

Tel daarbij op: eigen schoollunch meenemen, eten na het sporten, grotere verpakkingen omdat ze meer eten. Dat verklaart waarom een gezin met oudere kinderen makkelijk op €1.200 tot €1.400 per maand uitkomt, zonder dat er iets geks aan de hand is.

Waar het bij hoge boodschappen meestal in zit

Bij de huishoudens die ik doorreken kom ik steeds dezelfde drie dingen tegen, en geen ervan is onzuinig inkopen.

• Losse tussenritjes. Elke extra rit naar de winkel kost 10 tot 20 euro aan dingen die niet op het lijstje stonden. Eén hoofdmoment per week plus hooguit één verse aanvulling scheelt het meest.
• Gemaksmaaltijden. Een kant-en-klare bowl kost 7 tot 8 euro, zelf gemaakt 3 tot 4. Bij een stel dat dit vaak doet loopt dat op naar 150 tot 200 euro per maand.
• Porties en weggooien. Reken een puber als een volwassene, meet vlees af op 100 tot 125 gram per persoon en plan één vaste restjesdag. Dat werkt beter dan goedkoper inkopen.

Doe je dit alles al en blijf je hoog zitten, dan zijn je boodschappen waarschijnlijk niet je probleem. Dat is goed nieuws, want dan hoef je daar niets meer aan te doen.

Wat kun je er realistisch aan doen?

De eerste stap is stoppen met schamen dat je boven de Nibud-norm zit. Bijna iedereen doet dat, en zelden door verspilling.

De tweede stap is uitzoeken waar jouw bedrag vandaan komt. Niet om drastisch te bezuinigen, maar om bewuste keuzes te maken. Is het de slager drie keer per week, de bakker naast de supermarkt, of de losse ritjes die optellen?

De derde stap is één structurele aanpassing kiezen. Bij de meeste huishoudens werkt een weekmenu het snelst, niet omdat je goedkoper inkoopt, maar omdat je minder weggooit en minder impulsaankopen doet. Wil je ook kijken of producten elders goedkoper zijn? Boodschappen goedkoper in Duitsland legt uit wat waar loont.

Een realistisch doel is 10 tot 15 procent van je huidige bedrag, dus 100 tot 150 euro bij een huishouden dat 1.000 euro uitgeeft. Reken dat wel even door voordat je eraan begint: als er aan het eind van de maand honderden euro's ontbreken, gaat die 100 euro je vraag niet oplossen.

Dat ontbrekende bedrag zegt iets over je totale financiële ruimte, niet over je boodschappen. Een vergelijking per uitgavenpost is niet hetzelfde als weten hoeveel er structureel overblijft. Wil je dat weten? Reken je vrij besteedbaar inkomen uit.

Benieuwd hoe anderen het aanpakten? Lees hoe een gezin van €950 naar €720 per maand ging.

Boodschappen zijn één post van een stuk of tien. Wil je zien hoe die post zich verhoudt tot de rest van de maand, dan staat de volledige begroting van een gezin met twee inkomens in wat geeft een gezin uit per maand.

Geschreven door Jarno Koopman

Keihard werken en tóch niets overhouden. Dat gevoel ken ik. Goed salaris, niks geks gedaan, en toch liepen de spaarpotten leeg. Nu kijk ik als financieel coach mee met mensen in dezelfde situatie. Meer over mij →